O poezji wyzwolonej z pancerza reguł, słów kilka…



Dnia 29.02.2012 r. w Młodzieżowym Domu Kultury im. Ireny Kwinto w Lidzbarku Warmińskim odbył się I Powiatowy Konkurs Ekspresji Dziecięcej o ”Złote Pióro Poezji”. Przyciągnął do udziału przedszkolaki jak również starsze dzieciaki kochające, czujące i potrafiące się bawić poezją. Uczestnicy po raz pierwszy pokazali, że poezja może być czymś więcej aniżeli językiem. Jej esencja tkwi bowiem w potrzebie pokazania tego, co nigdy nie zostałoby pokazane, gdyby nie istniała. To prawda, że realizuje się poprzez słowa ale nie należy zapominać, że nie jest wyłącznie ich organizacją, gdyż znajduje się poza słowami i granicami mowy. Owszem można poddać dzieło wszechstronnej i gruntownej obserwacji, określić jego temat i treść, zbadać problematykę, przeanalizować obrazy, skontrolować logikę myśli i rozwoju przedstawionych w dziele zdarzeń. Można wreszcie poddać szczegółowej penetracji badawczej jego język i strukturę wierszową, a mimo wszystko po tych żmudnych i wyczerpujących zabiegach dojść do przekonania, że najistotniejsza tajemnica nie została wyjaśniona. Wszystko to, w czym skłonni bylibyśmy upatrywać istotę poezji, jak obrazy i ich wzajemne związki, sensy, wibracje dźwiękowe, melodia słów, rytmy i rymy są jedynie niezdarnymi środkami. Zaś to, co tak naprawdę w trakcie obcowania z utworem nas przejmuje to ten trudny do określenia i nazwania tajemniczy stan duszy, który pojawia się zanim jeszcze poeta zdąży wyrazić swe myśli.
Złote Pióro Poezji to konkurs, który w końcu uwolnił poezję ze sztywnego pancerza recytatorskich reguł. Nowatorska formuła konkursu spotkała się z ogromnym zainteresowaniem przedszkolaków, jak również dzieciaków uczęszczających do szkół podstawowych naszego powiatu. Laureatką pierwszej grupy wiekowej została Anastazja Zajchowska z wierszem Jana Brzechwy Żuraw i czapla, zaś wśród starszych uczestników zdecydowanie wyróżnił się Dominik Moczydłowski w utworze Marii Terlikowskiej Nieposłuszne atomy. Choć można było wytypować tylko jednego zwycięzcę każdej kategorii, to niewątpliwie wszyscy uczestnicy zajęli pierwsze miejsca, bowiem pokazali to tajemnicze coś ukryte w wierszu. Nowe kryteria oceny, jak spontaniczność i ekspresja słowno – ruchowa w interpretacji utworu, oryginalność prezentacji oraz ogólny wyraz artystyczny otworzyły drogę na scenę tym, którzy czują utwór całym sobą i w końcu mogą to pokazać.
W imieniu wszystkich dzieci, pracowników Biblioteki Pedagogicznej oraz innych osób kochających i lubiących się bawić poezją, składam w stronę organizatorów konkursu serdeczne podziękowania i życzenia kolejnych tak pięknych i bogatych spotkań.


Anna Wojtowicz-Raszewska